Jong Sociaal Contract kritisch: kabinet bezig met pappen en nathouden? Het kan wél.

Gewoon wéér pappen en nathouden? Het kan wél.

De Belastingdienst waarschuwt al jaren dat de hypotheekrenteaftrek op termijn een probleem in de uitvoering gaat opleveren. Waarom? De bewaartermijn van de overheid is slechts 7 (!) jaar. Ze kúnnen dus niet controleren tot wanneer iemand recht heeft op HRA.

De ambtenaren hebben hun werk gedaan: De rekensommen zijn gemaakt, de scenario’s liggen klaar en inmiddels circuleren zelfs complete keuzemenu’s met mogelijke oplossingen.

Nu is de politiek aan zet. Maar wat kiest de politiek? Niets.

Yesilgöz maakt met haar reactie eigenlijk glashelder waar het probleem zit: niet dat er géén oplossingen zijn, maar dat men geen moeilijke keuzes durft te maken. Maar juist dat is precies wat besturen betekent. Want ja, iedere oplossing doet ergens pijn, maar het liefst niét in de eigen achterban, aldus de VVD.

In plaats daarvan krijgen we opnieuw hetzelfde recept dat Nederland inmiddels maar al te goed kent: uitstellen, doorschuiven en hopen dat het probleem later politiek makkelijker ligt. "Dat is dus aan een volgend kabinet. Voor deze kabinetsperiode hebben we duidelijke afspraken.”

Vier jaar erbij dus.

De afgelopen kabinetten hebben grote structurele dossiers stelselmatig vooruitgeschoven. Wonen, stikstof, zorg, studieschulden, vermogensongelijkheid.

Iedere keer werd gezegd dat “nu niet het moment” was. En iedere keer werden de uiteindelijke problemen groter, ingewikkelder en duurder. Het wrange is misschien nog wel dat vrijwel iedereen aanvoelt dat de huidige politiek van doorschuiven op termijn niet houdbaar is. Maar zolang kortetermijnpolitiek belangrijker blijft dan bestuurlijke verantwoordelijkheid, blijven we hangen in pappen en nathouden.

We hoeven niet bang te zijn dat dit kabinet de verkeerde keuze maakt. Ze lijken vooral géén keuze te maken. Maar ook niets doen ís een keuze, en vaak de duurste van allemaal.